تحمل افکار و سلیقه های مختلف و بکاری گیری آنان در کارها

یکی از مهم ترین فعالیت های معلم در کلاس( فارغ از همه مشکلات موجود در مدارس )، ایجاد تنوع و نشاط و علاقه در یادگیری است. این کار را با بکارگیری روش های فعال تدریس می توان عملی نمود. در متن زیر تلاش دارم تا به اصلی بسیار مهم که بسیاری از ما مدرسین به آن توجه لازم را نداریم، اشاره نمایم:

  1. یکی از بهترین شیوه هایی که می توان مطالب درسی را همراه با آموزش زندگی گروهی و اجتماعی به دانش آموزان مورد استفاده قرار داد، گروه بندی دانش آموزان یک کلاس است. پس از گروه بندی که بهتر است اولین بار خود فراگیران هم گروهی های خود را انتخاب کنند، می توان یکی از الگوهای کاوشگری، جستجو در منابع، همیاری یا طلبگی، پرسش از معلم، حل مسئله ( تحلیل وقایع )، پروژه، کنفرانس، روش چند حسی، طرح کارآیی تیم، الگوی بدیعه پردازی، الگوی استقرایی و ... را در قالب این گروه ها، برای تدریس درس بکار گرفت. در این پست هدف تعریف و یا تمجید از این الگوها نیست، که امری آشکار است، بلکه تنها می خواهیم یادآوری کنیم که نکند در هنگام استفاده از الگوهای فعال تدریس از اصل موضوع غافل شویم و همین اندازه که شاگردان با هم در یک گروه ثابت در طی سال تحصیلی- که سالیان سال در مدارس ما در همه مقاطع تحصیلی توسط همکاران فرهنگی مورد استفاده قرار گرفته است -، یک کتاب درسی را بیآموزند، ما ابراز خردسندی نموده و از کار خود راضی باشیم، چرا که یک نکته بسیار با اهمیت تر از موضوع درس کتاب وجود دارد که من معلم باید برای آن برنامه ریزی داشته باشم و آن هدف آموزش زندگی اجتماعی به کودکان و نوجوانان در قالب کار گروهی است.

پس از یکی دو جلسه درسی که دانش آموزان به شیوه بالا با کارهای گروهی آشنا شدند، می بایست در طی هر جلسه درسی به طور اتفاقی اعضای گروه ها را برای چند دقیق و حتی چندین بار در یک جلسه درسی عوض نمود. این تعویض، تصادفی و توسط دبیر بدون نظر فراگیران انجام می شود. شاید گاه وقت گیر بوده و یا این که مورد اعتراض آنها قرار گیرد. اما مهم نیست، زیرا هدف ما این است که دانش آموز تمرین کند که در هر فرصتی او می تواند از همفکری دیگر هم کلاسی ها استفاده نموده و نیز بیاموزد که باید بتواند همه سلیقه ها را تحمل نماید. در دقایق اول بسیاری از دانش آموزان با این مسئله کنار نمی آیند، اما با رهبری معلم و تشویق و شاخص کردن دستآوردهای هر چند کوچک و جزئی آن ها در قالب گروه جدید، می توان فراگیران را تشویق به سعه صدر و ادامه راه نمود. در اینجا حوصله و صبر و اخلاق معلم حرف اول را می زند، زیرا خود بیش از همه باید همه افکار و سلیقه های کلاس را تحمل نموده و نکات مثبت آن ها را مرتب به شیوه های مختلف به نمایش بگذارد. این گونه، دانش آموز بیش از هر زمانی دیگران را تحمل نموده و آن ها را در هدف مشترک درسی بکار می گیرد. مطمئناً از این طریق معلم می تواند یک اصل مهم اجتماعی یعنی: تحمل دیگران، استفاده از فکر گروهی، و مهم تر از آن تعاون و همکاری را به دانش آموزان تمرین داده و آن ها را برای زندگی اجتماعی آینده شان که آینده کشور و شاید بتوان گفت، جهان است، آماده سازد. به امید آن روز.

/ 6 نظر / 43 بازدید
میلاد فیاض

سلام استاد بزرگوار من اول عید سعید قربان را به شما و خانواده محترمتان تبریک و تهنیت میگم، بله به موضوع مهمی در امر فراگیری اشاره کردین و همچنین مهمتر از آن اینکه "جامعه انسانی را باید از مرحله بردباری منفی به مرحله تعاون مشترک ارتقا داد. دیگران را نباید فقط تحمّل کرد، بلکه باید با دیگران کار کرد" چنانچه این اتفاق خوب در جامعه بیافتد مطمئنااثرات خوب و مفیدی در زندگی اجتماعی و فردی دارد... و به نظر من افراد باید تک تک هرکس به وظیفه خود عمل کند.

علیزاده

خدا قوت به شما استاد گرامی و همه معلمان صبور و عاشق این مرزو بوم . کلاس مقدس ترین جایی است که می توان مردان و زنان آینده رابه مشق انسان شدن وا داشت به شرطی که معلم و شاگرد هر دو به این باور برسند که در کلاس زندگی را بیاموزند نه چیزهایی برای زندگی پاینده باشید [قلب]

مریم خویدار

با سلام خدمت استاد بزرگوارم از مطالب وبلاگتون استفاده کردم...زیبا می نویسید شاد باشید[گل]

عليرضا

استاد لطف كرديد از وبلاگم بازديد داشتيد

دکتر ریحانی

با سلام و احترام با مطلب جدید در خدمتیم! موفق باشید.

فاطمه رحیم زاده

بسیار زیبا بود