شاه عباس اول صفوی (1)

          مرشد قلی خان استاجلو موقتاً قدرتمندترین فرد دولت شد و مقام وکیل دیوان اعلی گرفت. اوضاع ایران مانند سال های 940-941ق شده بود. دولت در معرض خطر بود. هرات پس از دفاعی قهرمانانه 9 ماهه در سال997ق به دست ازبکان افتاد و آنها به سوی مشهد و سرخس پیش آمدند. در غرب ایران عثمانی ها را نتوانستند اخراج کنند. در صحنه داخلی نیز طی 12 سال پس از مرگ طهماسب اول قدرت شاه بسیار کم شده بود. دسته بندی های قبیله ای قزلباش ها مجدداً زیاد شده بود. اختلاف شدید ترک و غیر ترک زیاد شد. خزانه در نتیجه اسراف و تبذیرها ی محمدشاه خدابنده خالی بود. مقامات دولتی در فکر منافع شخصی خود بودند.

          شاه عباس برای حل مشکلات داخلی و خارجی خود مسایل مذکور را اولویت بندی نمود: ابتدا به احیای امنیت داخلی و قانون و نظم و تجدید سازمان سپاه و اصلاح نظام مالی، سپس بیرون راندن ازبکان از خراسان و سوم باز پس گرفتن سرزمین های تحت اشغال عثمانی پرداخت.

          شاه عباس برای پرداختن به اوضاع داخلی و نیز مسئله ازبکان در شرق با عثمانی در سال998ق صلح کرد. و آذربایجان ، قراباغ، گنجه، بخش هایی از گرجستان، لرستان، کردستان را به عثمانی بخشید. این نشاندهنده ضعف موقعیت عباس در ابتدای قدرت یابی وی بود.

شاه عباس برای حل اختلافات داخلی میان قزلباش ها، نیروی سومی ایجاد کرد. این نیروی نظامی از چرکس ها، گرجیان و ارامنه که غلامان شاه خوانده می شدند، تشکیل می شد. شاه این سپاه را مجهز به تفنگ و بعدها توپخانه نمود.

/ 0 نظر / 20 بازدید